05 Kasım 2009 Perşembe

Tek şeker



Nereye gideceğini ne yapacağını bilmeden çıkmıştı sokağa..aklının içinde ki onca muğlak cümle, karışık düşünce silahlarını kuşanmış tam siper saldırıyorken!Fikrinin ağırlığı vuruyordu dizlerine, altından kalkamayacağı bir kamyon dolusu yorgunu taşıyordu hepsi tek kaynaktan beslenen...Soğuğu hissetmişti hemen ve az önce yanan gözlerinin içine vuruyordu keskin rüzgar..yumruğunu sıkmış habersiz, elleri acıyordu hasım mecburiyetleri düşünürken, aklında bir soğuğa vuruyordu bir geceye, bir geçmişe vuruyordu bir geçmeyene..kan içinde kalmıştı çatlamış elleri, onları cebine sokmak hiç işine gelmiyordu..

tükeniyordu çoğunda, düşündükçe-yaşadıkça-konuştukça bazen sustukça...ağırlaşmıştı göz kapakları ve her seferinde daha da hızlı çekiyordu kepenklerini..Bazen ağırlaşıyor, nefes nefese kalıyordu hiç bilmediği ve her seferinde koşulsuz çıktığı o karanlık yolda, görmediği insanların yüzüne anlamsızca bakıp geçerken..

#Episode 3



2 yorum:

seyrekzamanlar dedi ki...

hep zırvala o halde efendi.
sevdim.

Aşk ve Zehir dedi ki...

yollar hep karanlık, gece hep siyah,
ve kan içinde kalan eller..


çok güzel dokunmuşsun kelimelere..