18 Ocak 2012 Çarşamba

32


Yaşadıkların, kartopu oynamayı andırır.
Yüzünü de gülümsetir ellerini de dondurur.
Hatta bazen; ancak sırılsıklam olunca anlarsın
yakın geçmişte ne kadar gülümsediğini..
Islaklığın yanına kalır kar
Usul adımlarla
Bir daha ki gülümsemene kadar!


Yaşadıkların, yanındaki koltukta sürekli değişen yüzlerle
Çıkılan yolculuğu andırır.
Bazen için içine sığmaz yolun bitmesini beklerken
Bazen de alnın kızarır, cama vurulup eskimekten!


Yaşadıkların, para yetiştiremediğin arsız bir müzik kutusunu andırır.
Bazen en hassosundan çalar
İç organlarına inat!
Bazen de alışmak için
Yastıklara kendini boğdurduğun
Ağır aksak!
Kıvamlı!
Yalnızlık makamını...


Aslında yaşadıkların, yaşacayacaklarının habercisi,
Hep gülümseyerek çekilecek değil ya fotoğraf kareleri...

1 yorum:

ÇALAKALEM dedi ki...

çok beğendim...takipteyim..banada beklerim...
www.sevdadanyazilar.blogspot.com